چه كسي مي‌توانست تصور كند حاتمي‌كيا روزي درباره سقط جنين فيلم بسازد؟ تصويرگر مردان سلحشور و آرمان‌گرا، حالا در فيلم تازه‌اش به زن‌ها اهميت داده و مردان را در حاشيه قرار مي‌دهد. حاتمي‌كيا با فيلم تازه‌اش، تماشاگر را به تماشاي دنيايي تازه «دعوت» مي‌كند؛ دعوت بر خلاف آثار قبلی حاتمی کیا در مورد جنگ نیست بلکه در مورد سقط جنین است .حاتمی‌کیا تلاش کرده مسئولیت پدر و مادر شدن را به جامعه گوشزد و بچه‌دار شدن را دعوتی بداند که کودکان بیگناه با آن مواجه می‌شوند و پدر و مادر حق ندارند نشانه مسلم خدا را پس بزنند یا پس بدهند.
برای حاتمی‌کیا که تقریبا در انواع روایت از جنگ به اشباع رسیده بود ، این تغییر جسورانه ساحت فیلمسازی با توجه به شرایط زمان در جای خود می‌تواند نقطه‌ای مثبت در کارنامه حاتمی‌کیا ثبت شود. "دعوت" برای حاتمی‌کیا مثل پا گذاشتن به یک میدان مین و شروع تمرین فیلمسازی در ساحتی جدید است.
او مساله‌اي را طرح كرده و پاسخ خود را به اين مساله داده و اين نه تنها پايان كار نيست كه تازه آغاز كار است. او اين فيلم را ساخته تا نشان دهد مي توان راهي غير از سقط انتخاب كرد، هر چند در فيلم ، چندان فرصت ارائه راه حل ها براي حفظ فرزندان نبوده، اما حاتمي كيا تلاش كرده نشان دهد مي توان راههايي تازه يافت.
در فيلم به‌گونه‌اي ادعا مي‌شود كه گويي مردان مي‌توانند بدون اختيار و اطلا‌ع همسرانشان آنان را باردار كنند و جالب‌تر اين است كه در اولين داستان زن نمي‌خواسته باردار شود و شوهر مي‌خواسته و اين اتفاق افتاده و زن بعدا از طريق آزمايش از قضيه مطلع شده است. البته اين تنها داستاني است كه در آن زن اصرار به سقط جنين دارد. البته داستان پاياني هم تنها داستاني است كه زن با اصرار قصد نگه داشتن بچه‌اش را دارد، حتي به قيمت از دست دادن همسرش كه البته صيغه‌اي است. به هر روي دعوت فيلم مهمي است، نه تنها از اين جهت كه فيلم خوبي است، بلكه بيشتر از اين جهت كه باب بحثي را گشوده است كه علي‌رغم اهميتش مسكوت گذاشته شده و اين يكي از ويژگي‌هاي سينماي حاتمي‌كياست كه سينمايي معطوف به مساله است .در حالي كه مريلا زارعي و گوهر خيرانديش بازي‌هاي خوبي دارند برخي از بازيگران متناسب با نقش به نظر نمي‌رسند يا در اجرا نتوانسته‌اند خاطره خوش بازي‌هاي درخشان آثار قبلي حاتمي‌كيا را زنده كنند. مثلا محمدرضا فروتن در نقش يك كارگر لر عملا يكي از نقاط ضعف اثر را رقم زده است و مهناز افشار با بازي اغراق‌آميزش، عملا نتوانسته ظرايف كاراكتر را درست از كار دربياورد. برخلاف اغلب آثار قبلي فيلمساز، اين‌بار مردان در حاشيه نشسته‌اند و زنان در كانون ماجرا قرار گرفته‌اند. فيلم از اين منظر مي‌تواند مخاطبان تازه‌اي را براي حاتمي‌كيا دست و پا كند، هر چند كه بعيد به نظر مي‌رسد دوستداران سينماي او، با اين فيلم چندان ارتباط برقرار كنند. آنها همچنان آرزومندند كه حاتمي‌كيا بازهم بتواند فيلم خوب بسازد... .
به درخت گفتم خدا را به من نشان بده درخت شکوفه کرد .